Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Wielkiej Wsi
Czym jest przemoc?
 
 

Przemoc w rodzinie, zwana także potocznie przemocą domową, zgodnie z treścią art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie to: „jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych w pkt. 1 ustawy, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”. Definicja ta nie wyczerpuje wszystkich znamion przemocy, nie mieści się w niej bowiem przemoc ekonomiczna.


Przemoc w rodzinie:
 
 
 
  • jest zjawiskiem wynikającym z działania człowieka – działanie lub zaniechanie działań jest dokonywane przez jednego członka rodziny przeciwko pozostałym,

     

  • jest procesem, gdyż nie pojawia się znienacka i tworzy cykle,

     

  • ma tendencje do powtarzania się i rzadko jest jednorazowym epizodem,

     

  • jest intencjonalna – zmierza do osiągnięcia jakiegoś celu,

     

  • wykorzystuje przewagę sił, uniemożliwiając samoobronę i opiera się na władzy i kontroli, dominacji i uległości,

     

  • narusza prawa i dobra osobiste krzywdzonego członka rodziny,

     

  • powoduje szkody i cierpienie u osób, których dotyka.

     

     

 

 
 
 
 
 
 
 
PAMIĘTAJ!
 
 

Przemoc w rodzinie jest przestępstwem ściganym przez prawo i podlega karze!

Nikt nie zasługuje na bicie, krzywdzenie, maltretowanie – nic nie usprawiedliwia zachowań sprawcy!

Przemoc w rodzinie występuje we wszystkich grupach społecznych, niezależnie od poziomu wykształcenia i sytuacji materialnej!
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 


Rodzaje i typy przemocy
  • Przemoc fizyczna – nazywana również gorącą, to każde agresywne zachowanie polegające na użyciu siły i prowadzące do naruszenia nietykalności cielesnej, nieprzypadkowych urazów, zranień, stłuczeń, złamań czy zasinień (m.in.: popychanie, obezwładnianie, szarpanie, policzkowanie, uderzanie pięścią, kopanie, duszenie, rzucanie przedmiotami, użycie przedmiotów lub narzędzi niebezpiecznych, mogących spowodować utratę zdrowia lub życia).
 
 
 
 
 
 
  • Przemoc psychiczna – nazywana również zimną, to umyślne agresywne działania, wykorzystujące nie tyle siłę fizyczną lecz mechanizmy psychologiczne, powodujące zachwianie u ofiary pozytywnego obrazu własnej osoby, obniżenie u niej poczucia własnej wartości, pojawienie się stanów lękowych i nerwicowych. Zachowania sprawcy mają na ogół charakter poniżający lub budzący poczucie zagrożenia i wywołują emocjonalny ból lub cierpienie (m.in.: wyśmiewanie, wyzywanie, krytyka, groźby, kontrolowanie i ograniczanie kontaktów z innymi osobami).
 
 
 
 
 
 
  • Przemoc ekonomiczna – przejawia się w uniemożliwieniu dostępu do rodzinnych środków finansowych, prowadząc do całkowitego finansowego uzależnienia ofiary od sprawcy (np. odbieranie zarobionych pieniędzy, niezaspokajanie materialnych potrzeb rodziny, uniemożliwianie podjęcia pracy).
 
 
 
 
 
 
  • Przemoc seksualna – wymuszenie pożycia seksualnego lub nieakceptowanych i niechcianych przez ofiarę praktyk seksualnych w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych sprawcy (np. sprawca stosuje przemoc grozi użyciem przemocy, żeby zmusić ofiarę do stosunku, może zostać skazany za gwałt).
 
 
 
 
 
 
  • Zaniedbanie – stan ciągłego niezaspokajania podstawowych potrzeb fizycznych i emocjonalnych osób zależnych.
 
 
   
 
 
 
 
 
Formy przemocy: fizyczna, psychiczna, ekonomiczna i seksualna – mogą się przenikać, ale każda może też występować osobno.
 
 
 
 
 
Osobami doświadczającymi przemocy domowej są najczęściej kobiety, dzieci, osoby starsze lub niepełnosprawne, ale bywają też nimi mężczyźni.
 
 
 

 

 
 

Fazy cyklu przemocy


Przemoc nie jest jednorazowym aktem, lecz procesem który ma tendencję do powtarzania się według zauważanej prawidłowości

W cyklu przemocy występują trzy niezależne fazy, zmienne pod względem swej intensywności i czasu trwania:
 
 
 
  1.  

    faza narastającego napięcia – jest to początek cyklu, który charakteryzuje się wzrostem napięcia i natężeniem sytuacji konfliktowych,

     

  2.  

    faza ostrej, gwałtownej przemocy – to druga faza; w której następuje wybuch gniewu i wyładowanie agresji; agresja w tej fazie może być zagrażająca dla zdrowia i życia ofiary, moment zakończenia aktu przemocy zależy wyłącznie od sprawcy i nie ma żadnego związku z zachowaniem ofiary (sygnały jej bólu i cierpienia nie wyciszają agresji),

     

  3.  

    faza „miodowego miesiąca” – to trzecia faza w czasie, w trakcie której sprawca wyraża swoją skruchę, okazuje żal, obiecuje, że już nigdy więcej nie skrzywdzi ofiary lub po prostu zachowuje się tak jak gdyby przemoc nigdy nie miała miejsca; faza ta jest przemijająca i bez specjalistycznej pomocy kończy się nawrotem przemocy spowodowanym ponownym wzrostem napięcia u sprawcy.

    Faza „miodowego miesiąca” zatrzymuje ofiarę w sytuacji przemocy, bo łatwo pod jej wpływem zapomnieć o koszmarze pozostałych dwóch faz. Prawdziwe zagrożenie, jakie niesie ze sobą ta faza jest związane z tym, że przemoc w następnym cyklu zazwyczaj jest gwałtowniejsza i za każdym razem narasta. Jeśli już raz doszło do użycia przemocy, będzie ona się powtarzać dopóki nie zostanie przerwana, najczęściej przez interwencję z zewnątrz.
     

     



 
 
 
 
 
 
 
 
Mity i stereotypy na temat przemocy domowej
 
 


Z punktu widzenia problemu przemocy w rodzinie za najgroźniejsze uważa się stereotypy:
 
 
 
 
  • usprawiedliwiające przemoc – np.: „osoby używające przemocy muszą być chore psychicznie”, „mnie też bili i wyrosłem na porządnego człowieka”, „jak się ciebie nie będą bać, to się z ciebie będą śmiać”, „przemoc jest wtedy gdy są ślady na ciele”, „przyczyną przemocy w rodzinie jest alkohol”, „przemoc zdarza się tylko w rodzinach z marginesu społecznego”, „to był jednorazowy incydent, który nigdy się nie powtórzy”,
 
 
 
 
 
 
  • przenoszące odpowiedzialność za przemoc na ofiary – np.: „sama sobie winna”, „jeśli ktoś jest bity to znaczy, że na to zasłużył”, „widziały gały co brały”, „ofiary przemocy w rodzinie akceptują przemoc”, „gdyby ofiara naprawdę cierpiała odeszłaby od sprawcy”, „kobieta odpowiada za ognisko domowe”, „gdyby chciała naprawdę coś zmienić, to już dawno by to zrobiła”,
 
 
 
 
 
 
  • przekonania izolujące ofiary – np.: „nie mów nikomu co się dzieje w domu”, „przemoc w rodzinie to sprawa prywatna, nikt nie powinien się wtrącać”, „policja nie powinna interweniować w sprawach rodzinnych”, „gwałt w małżeństwie nie istnieje”, „nie ujawnia się tajemnic rodzinnych”, „nie pierze się rodzinnych brudów publicznie”, „nie można zmienić swojego przeznaczenia”.


Przemoc w rodzinie – aspekt prawny

Obowiązujące akty prawne:
ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U.  2005 r. Nr 180, poz. 1493 z późn. zm.)

Wybrane przepisy Kodeksu Karnego:

Art. 207 § 1 k.k. – znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osobą najbliższą lub nad inną osobą  




Jeśli doświadczasz przemocy:
1.    W sytuacji zagrożenia przemocą zadzwoń pod nr Niebieskiej Linii: 801 120 002

2.    Weź swoje dzieci i schroń się w bezpiecznym miejscu.

3.    Zgłoś się do pracownika socjalnego GOPS Wielka Wieś, który poinformuje Cię gdzie możesz uzyskać pomoc, tel.: 12 419 11 01

4.    Poinformuj Policję lub Prokuraturę o stosowaniu wobec Ciebie i Twoich bliskich przemocy.

5.    Podczas interwencji domowej poproś Policjanta o wypełnienie Niebieskiej Karty.

6.    Jeśli Ty i/lub twoje dzieci zostaliście pobici zgłoś się do szpitala i poproś lekarza o zaświadczenie lub skontaktuj się z lekarzem sądowym, aby uzyskać obdukcję.

7.    Zgłoś się do Punktu Wsparcia Informacji i Pomocy Osobom Dotkniętym Przemocą w Rodzinie z siedzibą w Szycach 65 (I piętro, świetlica wiejska).



Prezentacja


Obecnych na stronie

Odwiedza nas 101 gości oraz 0 użytkowników.